Historia

Równe 10 lat trwały nasze mozolne starania o przydział lokalu dla Klubu. Wspierała nas w tym bardzo kierowniczka Poradni Uzależnień w Poznaniu przy ul. Litewskiej mgr Iwona Stengert. Już wszystkie dzielnice naszego miasta posiadały swoje Kluby Abstynenta a my spotykaliśmy się w 16-metrowym gabinecie psychologów Poradni Uzależnień. Przygarnięto nas tam serdecznie. Przeżyliśmy tam wiele dobrych chwil.

Pierwsze odmowne pismo w sprawie przydziału lokalu na Klub nosi datę 1978 rok, kolejne zaś 1979, 1980. W 1981 roku uderzamy do drzwi samego Komisarza Wojskowego zawiadującego miastem w stanie wojennym. No i co. No i dostaliśmy piękny, murowany barak przy ul. Gajowej o powierzchni 250 m.kw. – do remontu oczywiście. Dokumentacja adaptacji kosztuje pół miliona, po czym lokal nam zabrano ze względów formalno-prawnych.

Znowu do Poradni na Litewską i znowu pisma do urzędów. Po wielu wizytach w urzędach i wielu, wielu pismach dostajemy przydział na Klub przy Poznańskiej 38. Idziemy zobaczyć – malutki warsztacik sklecony z pustaków sposobem gospodarczym – jednym słowem – urzędnik dający nam ten przydział miał chyba wyjątkowo zły dzień.

No i znowu pisma i gabinety urzędników i zapewnienia i gesty bezradności.

Ale w końcu 19 stycznia 1987 roku dostajemy upragniony przydział. Humor urzędniczy nie zna granic. Dostaliśmy przydział na lokal, w którym dotychczas była „mordownia” o nazwie „Mazowiecka”. Wielu z nas tam kiedyś piło, wielu bywalców tego lokalu nie doczekało naszych czasów. Kwaśny zapach piwa unosił się tam jeszcze po roku.

A my? Bierzemy się do roboty. Montujemy brygadę do rozbiórki, popołudniami skuwamy popękane kafelki, wywozimy tony gruzu – otwarcie planujemy na wrzesień a tu… odbierają nam klucze bo Komitet Blokowy nie chciał alkoholików i zaskarżył decyzję Miasta do Rady Państwa. I wreszcie VICTORIA. Rada Państwa podtrzymała decyzję Miasta. I tak dzięki wsparciu wielu osób prywatnych i Instytucji 6 października 1988 roku – uroczyste otwarcie.

No i dlatego taka nazwa Klubu – „Zwycięstwo” – po tylu latach walki o nasz Klub.

Szczęście nie trwa długo. Po czterech latach budynek przechodzi w ręce prywatne a my na bruk. Ratuje nas ZOZ Poznań-Jeżyce udostępniając pomieszczenia po żłobku i przedszkolu w piwnicy budynku przy Litewskiej 8.  I ponownie prace adaptacyjne, remont, gruz.   Ale zostaliśmy tu – do dziś.

W 1993 roku wchodzimy do społeczności lokalnej organizując w końcówce maja wspólnie z Poradnią Uzależnień „Jeżycki Festyn Trzeźwościowy” – imprezę o charakterze sportowo-rekreacyjnym przeznaczoną głównie dla dzieci. I tak to trwało 14 lat.

Przez te lata Klub przeżywał różne chwile lecz nawet brak dofinansowania Klubu przez Urząd Miasta w 2008 roku nie wpłynął na zawieszenie działalności.

Po 18 latach prezesowania Jan Łukaszewicz przekazuje pałeczkę Ryszardowi Bartkowskiemu. Po nim Prezesem zostaje Jerzy Korynt. Obecnie Prezesem Klubu jest Sławomir Seńkowski.

Mamy swoje tradycje – jak Spotkania rodzin przy grillu w ogródku (a mamy, mamy), obecnie urozmaicane piosenką trzeźwościową.

Piątkowe spotkania rodzin w Klubie, Dzień Kobiet, „zajączek”, „opłatek” i spotkania z dziećmi Szkoły nr 107, wspólne wyjazdy do Częstochowy, Lichenia, Chojna, na letnie obozy – to część „żelaznej” oferty Klubu.

A zawsze w październiku, w rocznicę powstania Klubu organizujemy uroczyste spotkanie z występami artystycznymi, bufetem i dobrą zabawą upamiętniające ten istotny dla nas i naszego środowiska dzień.